Wat is een minnelijke regeling?
Een minnelijke regeling — soms ook minnelijk traject of msnp (minnelijke schuldsanering natuurlijke personen) genoemd — is een vrijwillige afspraak tussen een schuldenaar en al zijn of haar schuldeisers om problematische schulden in een vooraf bepaalde periode af te lossen. Schuldeisers gaan akkoord met een gedeeltelijke afbetaling tegen finale kwijting van het restant. De regeling wordt meestal bemiddeld door een gemeentelijke kredietbank of een NVVK-aangesloten schuldhulporganisatie.
Verloop van het traject
Het traject begint met een aanvraag en stabilisatieperiode waarin inkomsten, uitgaven en schulden worden geïnventariseerd. Vervolgens wordt het Vrij Te Laten Bedrag (Vtlb) berekend en het maximale afbetalingsbedrag bepaald. De schuldhulporganisatie doet alle schuldeisers een voorstel — meestal een percentage van de openstaande vordering, in maandelijkse termijnen. Stemmen alle schuldeisers in, dan loopt de aflossing en wordt aan het einde de finale kwijting verleend.
Verhouding tot de Wsnp
Het minnelijke traject is sinds 1 juli 2023 verkort naar 18 maanden, gelijk aan de Wsnp. Daarmee is het verschil in doorlooptijd verdwenen; wat overblijft is dat minnelijk vrijwillig is en geen rechterlijke tussenkomst vereist. Lukt een minnelijke regeling niet — bijvoorbeeld omdat één of meer schuldeisers weigeren — dan kan een verzoek voor de Wsnp worden ingediend bij de rechtbank. Een verklaring van de gemeente of NVVK-organisatie (art. 285 Fw) is daarvoor nodig.
Dwangakkoord
Wanneer slechts één of enkele schuldeisers weigeren mee te werken aan een redelijk voorstel, kan een dwangakkoord worden aangevraagd onder artikel 287a van de Faillissementswet. De rechter beoordeelt of de weigerende schuldeiser in redelijkheid had mogen weigeren. Wordt het dwangakkoord toegewezen, dan moet ook deze schuldeiser meewerken; wordt het afgewezen, dan resteert vaak de stap naar de Wsnp.